Στη Χαλκίδα μας ούτε υπό τον Οθωμανικό ζυγό ζούμε, ούτε γενικά δούλοι είμαστε.. Από την άλλη.. δεν είμαστε και όπως θα θέλαμε. Η πόλη μας δεν έχει προχωρήσει όσο θα έπρεπε σε πολλούς τομείς. Ταξιδεύοντας σε άλλες πόλεις θα συνειδητοποιήσει κάποιος μια εξέλιξη στο πέρασμα των ετών.. με ρυθμούς πολλαπλάσιους της υποτυπώδους δικής μας. Επομένως τι επιζητούμε; Μια επανάσταση απέναντι στη μιζέρια και την απραξία.. απέναντι στα πολιτικά παιχνίδια και τη διαπλοκή.. και απέναντι στις πολιτικές φίρμες που δεν αντιλαμβάνονται την αίσθηση της προσφοράς και του καθήκοντος και προσδοκούν πρώτες θέσεις επισήμων και φλας δημοσιότητας..
Ποιος φταίει άρα γι αυτήν την κατάσταση.. γι αυτήν την σκλαβιά στην παρακμή; Όλοι μας φταίμε.. εμείς που δεν ασχολούμαστε.. κι εμείς που επιτρέπουμε να συμβαίνουν πάντα τα ίδια λάθη.. Δημοτικές αρχές πέρασαν και δεν άγγιξαν.. κάποιες δε.. δυστυχώς άγγιξαν. Μη θέλοντας να τα ισοπεδώσουμε όλα.. θα σημειώσουμε μονάχα μια δική μας θέση.. την πηγή του κακού κατ’ εμάς. Ο τίτλος που μπορεί να μπει σ’ αυτή.. είναι «αποσχιστικά καμώματα».. Δεν τα βρίσκουν πουθενά οι αιρετοί.. σαν να μη λογαριάζουν την πόλη.. αλλά τους 3 βαθμούς μιας ποδοσφαιρικής επικράτησης. Δεν διαφωνούν απλά και με επιχειρήματα.. αλλά μαλώνουν σαν τα κοκόρια.. ανταλλάζοντας συνέχεια «γαλλικά»..
Φτάσαμε κυρίες και κύριοι σε ένα τέλμα όσον αφορά το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου στην πόλη μας.. και βρισκόμαστε μάλιστα και σε προεκλογική περίοδο. Απλή αναλογική πλέον.. και πάρα μα πάρα πολλοί ενεργοί πολίτες να θέτουν υποψηφιότητα. Ήδη οι συνδυασμοί ξεκίνησαν την αντιπαράθεση.. πλην όμως δεν πρόκειται τόσο για αντίλογο ιδεών και πεποιθήσεων.. αλλά για πόλεμο βρωμιάς. Με βρώμικα όπλα περί ανικανότητας και διαπλοκής των αντιπάλων.. ακόμα και για φατρίες εξουσίας.. πλησιάζουμε στην έσχατη μάχη του Μαΐου..
Η επανάσταση έτσι δεν πρόκειται να πετύχει. Με αυτά τα μυαλά η κάλπη θα βγάλει πάλι διχασμό.. και θα εισέλθουμε εκ νέου στην ίδια κατάσταση.. με παράπονα από τους δημότες και μια πόλη να στηρίζεται μόνο στο φυσικό της κάλλος. Μιας και τιμούμε αύριο την ελληνική επανάσταση του 1821, συνειρμικά αναλογιστήκαμε το κλίμα εκείνης της συνέλευσης στη Βοστίτσα.. όπου τα μεγάλα κεφάλια του έθνους.. παρά τις διαφωνίες τους.. έβαλαν πάνω από όλα την πατρίδα μας.. και παραμερίζοντας τα εγώ τους.. συμφώνησαν για το καλό της πατρίδας μας. Έτσι θα πρέπει να κάνουν και οι σημερινοί αιρετοί της πόλης.. να τα βρουν για το καλό και την πρόοδό της..
Η Συνέλευση της Βοστίτσας ή Σύσκεψη της Βοστίτσας, κατά τους ιστορικούς, ή Μυστική συνέλευση της Βοστίτσας, κατά τους Αιγιώτες, ήταν η συνάντηση που έγινε από τους Φιλικούς της Βόρειας Πελοποννήσου, στη Βοστίτσα, όπως λεγόταν τότε το Αίγιο, από τις 26 έως τις 30 Ιανουαρίου του 1821, με σκοπό την οργάνωση και τον προσδιορισμό του χρόνου εκδήλωσης της επερχόμενης ελληνικής επανάστασης στην Πελοπόννησο. Στη Συνέλευση πήραν μέρος πολλοί κληρικοί από όλη την Πελοπόννησο και πρόκριτοι από τις επαρχίες της Αχαΐας Πατρών Βοστίτσας και Καλαβρύτων.
Κατά τη συνεδρίαση υπήρξαν πολλές διαφωνίες για την έναρξη της εξέγερσης. Ο κοινός ιστοριογραφικός τόπος.. ότι στη Βοστίτσα υπήρξε σύγκρουση απόψεων των κοτζαμπάσηδων και ιερέων με τον Δικαίο, (όπως αναφέρεται π.χ. στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ΙΒ', σ. 79) και ότι το ξέσπασμα της Επανάστασης έγινε περίπου τυχαία.. δεν γίνεται αποδεκτός από σύγχρονους ιστορικούς (π.χ. Β. Παναγιωτόπουλος, Δ. Τζάκης). Οι συντονισμένες ενέργειες υψηλού ρίσκου και συνωμοτικότητας (μετακινήσεις, συσκέψεις, συγκέντρωση χρημάτων και πολεμικού υλικού, πυκνή αλληλογραφία κτλ) και η ετοιμότητα που υπήρξε το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου του 1821, δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν αν στη Βοστίτσα είχε απορριφθεί το επαναστατικό σχέδιο της Φ. Εταιρείας. Πιστεύεται δηλαδή ότι στη Βοσίτσα δεν υπήρξαν μόνο διαφωνίες αλλά έγινε και η αποδοχή του σχεδίου για μετάβαση του Αλ. Υψηλάντη στη Μάνη και έναρξη της Επανάστασης.
Μετά τη συνέλευση αποφασίστηκε να σταλεί ο ιερομόναχος Ιερόθεος στην Πελοπόννησο να μαζέψει χρήματα για τον αγώνα ενώ πολλοί από τους παρευρισκόμενους πρόσφεραν πρώτοι χρήματα. Ο επίσκοπος Γερμανός Χριστιανουπόλεως 2.000 γρόσια, ο Α. Φρατζής 2.000, ο Σ. Χαραλάμπης 2.500, ο επίσκοπος Προκόπιος 1.500, και ο Α. Ζαΐμης 3.000. Μάλιστα διαβάστηκε και επιστολή του Μαυρομιχάλη που προέτρεπε στην γρήγορη έναρξη της επανάστασης.
Η Σύσκεψη της Βοστίτσας απετέλεσε σημαντική καμπή στην όλη υπόθεση της Επανάστασης τουλάχιστον για την περιοχή της Πελοποννήσου. Μπορεί ίσως ν΄ απέτυχε του βασικού σκοπού της, πλην όμως ένα ήταν βέβαιο, ότι όλοι όσοι συμμετείχαν σ΄ αυτή απέκτησαν για πρώτη φορά πλήρη συνείδηση της τεράστιας προσπάθειας που αναλάμβαναν, καθώς και την ευθύνη και τους κινδύνους που θα διέτρεχαν πλέον μεταξύ ζωής και θανάτου.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου