Η αίσθηση των συμπολιτών μας είναι η εκλογολογία δίχως ουσιαστικό περιεχόμενο.. εξάγει αρνητικό πρόσημο στον υποψήφιο. Τι θέλουμε να πούμε.. Ο κόσμος έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να λύσει. Παρατηρεί τις αρνητικές επιρροές της πολιτικής να παγιώνονται στη ζωή του.. και αναζητά τρόπο απαλλαγής.. ή αφορμή αλλαγής. Ένα πρόσφατο παράδειγμα αυτής της ανάγκης.. είναι η θεαματική αύξηση της συμμετοχής στις εθνικές εκλογές στην Ισπανία.. όπως και η συμμετοχή υποψηφίων σε αυτές τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης.. παρά του ότι η απλή αναλογική δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια.
Ο κόσμος αναζητά μια αλλαγή.. Ο κόσμος έχει ωριμάσει μετά την δεκαετή οικονομική κρίση που διανύουμε. Δεν χωρούν πια παιχνίδια εξουσίας ανάμεσα στον μελλοντικό αιρετό και τον δημότη ψηφοφόρο, δεν χωρούν πια παρλαπίπες, δεν χωρούν πια λόγια του αέρα, χιλιοειπωμένα και βγαλμένα από την εποχή του Μαυρογιαλούρου.
Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι υποψήφιοι.. είναι ότι δεν ρωτούν, δεν ακούν, δεν βλέπουν – με την έννοια του παρατηρώ – και δεν αισθάνονται. Αντί να αφουγκραστούν τις ανάγκες εκείνου που του ζητούν την ψήφο, αντί να του μιλήσουν την αλήθεια και να του δώσουν έναν δρόμο επίλυσης.. συγκεντρώνονται στο να του κλέψουν την ψήφο.. στο να τον πείσουν σε μια ψευδαίσθηση.. Ε λοιπόν.. δεν πείθεται πια ο ψηφοφόρος.. δεν νιώθει.. και μόνο από ευγένεια και τρόπους καλής συμπεριφοράς δεν εξυβρίζει τον υποψήφιο..
Η προεκλογική περίοδος ανέκαθεν ήταν σαν ένα παιχνίδι πάκμαν. Κυνηγούσε ο υποψήφιος να απευθυνθεί σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Δεν κοιτούσε να τους ακούσει.. αλλά βιαζόταν να τους πει το ποίημα για να πάει και σε άλλους.. και σε άλλους.. και σε ακόμα πιο πολλούς.
{ Ποιον θα ψηφίσεις; Θα ψηφίσω τον Πελοπίδα. Τον ξέρεις; Όχι, είναι δεύτερος εξάδελφος του κυρ Σωτήρη στη γωνία. Ήλθε προχτές στην αυλή και μου έδωσε ένα φυλλάδιο. Μου είπε ότι είναι εξάδελφος του κυρ Σωτήρη. Ε τι να κάνω; Δεν έχω και κανέναν άλλον. Αυτόν θα ψηφίσω. Γιατί δεν ψηφίζεις τον Παντελή που είναι ανιψιός του φούρναρη; Πέρασε από τον φούρνο να σου δώσει ένα ψηφοδέλτιο.. και θα σου δώσει και κανένα καρβέλι δώρο. Εε.. έτσι θα κάνω.. Μήπως και ο Πελοπίδας μου δωκε τίποτα; Ένα φυλλάδιο στο ένα πόδι μου έδωκε κι έφυγε βιαστικός προς την ξαδέρφη μου. Με ποιον κατεβαίνει ο Πελοπίδας; Α δεν ξέρω.. μέσα έχω το ψηφοδέλτιο!!! }
Τον παραπάνω διάλογο να τον ξεχάσετε. Σήμερα, μέχρι και οι ηλικιωμένοι έχουν γίνει ειδικοί στα social.. αλλά και να μην τα χειρίζονται.. η επικοινωνία έχει αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό που μαθές ο κόσμος έχει γνώση για τους υποψήφιους. Όταν δε.. του παίρνει το κράτος όλο το βιος.. δεν θα πεισθεί ούτε από καρβέλια.. ούτε από άλλα ταξίματα.. Θα ψάξει σοβαρούς ανθρώπους να του εξηγήσουν γιατί αυτός-η και όχι οι άλλοι.. Δεν τον νοιάζει τον κόσμο αν ο υποψήφιος βιάζεται για να δει άλλους χίλιους.. Θέλει συζήτηση και 2-3 σοβαρές προτάσεις που θα ωφελήσουν το σύνολο των δημοτών. Τέλος, θέλει να δει τον υποψήφιο να σημειώνει επιμελώς το πρόβλημα το δικό του.. της γειτονιάς, της περιοχής.. ακόμα και της πόλης αν υπάρχει κάποια γνώμη πάνω σ’ αυτό.
Συνεπώς.. υποψήφιοι μην βιάζεστε.. ακούστε, καταγράψτε, συμβουλευτείτε.. και τελικά θέστε ένα πλαίσιο στόχων ενώπιον των δημοτών που ζητάτε τη στήριξή τους. Υπογράψτε με τη χειραψία συμβόλαιο εμπιστοσύνης. Μόνο τότε θα αποφύγετε αυτό που παλιοί αυτοδιοικητικοί υποστηρίζουν.. ότι ένας στους δέκα που θα σου πουν ότι θα σε στηρίξουν.. τελικά θα το κάνουν.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου