Τέσσερα συν ένα συμπεράσματα από τις ευρωεκλογές

Στην πολιτική, σπάνια η εξέλιξη των πραγμάτων είναι ευθύγραμμη. Υπό αυτό το πρίσμα, το χθεσινή αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι έκπληξη. Όχι γιατί επικράτησε η ΝΔ ούτε γιατί το έκανε με μεγάλη διαφορά.

Αλλά ακριβώς γιατί η διαφορά αυτή ήταν μεγαλύτερη από το αναμενόμενο και γιατί τα ποιοτικά στοιχεία της νίκης της ΝΔ την καθιστούν αδιαμφισβήτητη, σέρνοντας κατ' ουσίαν τον Αλέξη Τσίπρα σε εκλογές τον Ιούνιο.

Πρώτη παρατήρηση: το ποσοστό της ΝΔ είναι πολύ υψηλό για ευρωεκλογές. Κέρδισε το στοίχημα που είχε βάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να ξορκίσει τη χαλαρή ψήφο και πλέον ο μοναδικός του στόχος για τις εθνικές εκλογές είναι η αυτοδυναμία. Πώς θα το πετύχει αυτό; Με προσεκτικό λόγο - όπως η χθεσινή του δήλωση για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος - ώστε να μην τρομάξει και να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων που έχει πλέον ανάγκη, διότι στο εσωκομματικό πεδίο με την καθολική επικράτησή του δεν αφήνει την παραμικρή χαραμάδα γι' αμφισβήτηση και κριτική και είναι ο απόλυτος κυρίαρχος. 

Δεύτερη παρατήρηση: το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν δείχνει ότι παγιώνεται ως βασικός παίκτης στο πολιτικό σκηνικό, αλλά πρόκειται για την πρώτη του ήττα σε περίοδο διακυβέρνησης. Και πρόκειται για μια... βαριά κι ασήκωτη ήττα, για την οποία ευθύνες έχουν όλοι. Ακόμη κι ο κ. Τσίπρας, ο οποίος πλέον δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο. Μία από τις αιτίες της εκκωφαντικής ήττας, άλλωστε, του ΣΥΡΙΖΑ στην κάλπη ήταν η αλαζονεία την οποία επέδειξε ο πρωθυπουργός, ιδίως στην τελευταία φάση της προεκλογικής περιόδου. 

Τρίτη παρατήρηση: το Κίνημα Αλλαγής άντεξε μεν, αλλά δεν είναι δα και το αποτέλεσμα που πέτυχε για να πανηγυρίζει. Ένα διψήφιο ποσοστό, έστω και οριακά, σε συνδυασμό μάλιστα με το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν αυτό που λέμε game changer. Θα έβαζε σε άλλους όρους τη συζήτηση για το ποιος πραγματικά εκπροσωπεί το χώρο της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και θα έφερνε σε δύσκολη θέση πρώτα απ' όλα το κυβερνών κόμμα, διότι θα ένιωθε για πρώτη φορά μια καυτή ανάσα στο σβέρκο του. Το 7,6%, όμως, είναι απλώς ένα καλό αποτέλεσμα και τίποτε παραπάνω. 

Τέταρτη παρατήρηση: η αντισυστημική ψήφος αποδεικνύεται πως δεν έχει χρώματα και ιδεολογία. Ένας από τους βασικούς λόγους της κατάρρευσης της Χρυσής Αυγής δεν είναι - δυστυχώς - ότι οι «πεπλανημένοι» ψηφοφόροι είδαν το φως το αληθινό κι αποφάσισαν να τσακίσουν την ακροδεξιά και το φασισμό. Είναι ότι τις αντισυστημικές αυτές ψήφους της ΧΑ απορρόφησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τα κόμματα Βελόπουλου-Βαρουφάκη, τα οποία ιδεολογικά στέκονται το ένα στο ένα άκρο και το άλλο στο άλλο. Το ίδιο και την «ανορθόδοξη» ψήφο σε ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων, Λαϊκή Ενότητα κτλ. 

Και μία ακόμη παρατήρηση για το τέλος: αυτή τη φορά, κάποιοι πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη από τους δημοσκόπους και να τους βγάλουν το καπέλο που έκαναν τη δουλειά τους σωστά. Κι αυτοί οι «κάποιοι» είναι σίγουρα πολλοί, με πρώτο τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος τους λοιδόρησε ακόμη και την τελευταία στιγμή, τους απαξίωσε και τους κατηγόρησε ακόμη και για συμπαιγνία εναντίον του. Κι όμως, και το αποτέλεσμα προέβλεψαν με ακρίβεια και την τάση αποτύπωσαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, δεχόμενοι ένα απίστευτο bullying από την κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα φίλια Μέσα Ενημέρωσης. Μια συγγνώμη λοιπόν, δεν βλάπτει.

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ
TheCaller.gr